اگر پاییز به افین بروید، نخستین چیزی که چشم‌ها را به خود می‌کشاند، سرخی باغ‌های زرشک است؛ باغ‌هایی که نسل به نسل، بخشی از زندگی مردم این سرزمین بوده‌اند.

اینجا زرشک فقط در سبد کشاورز دیده نمی‌شود؛ در خاطرات مردم، در خانه‌ها، در سفره‌ها و در قصه‌هایی که از پدرها و مادرها به فرزندان رسیده، حضور دارد.

روزهای برداشت زرشک، حال‌وهوای خاصی به روستا می‌دهد. خانواده‌ها در باغ‌ها کنار یکدیگر جمع می‌شوند و حاصل ماه‌ها تلاش را برداشت می‌کنند. همین پیوند میان طبیعت، کشاورزی و زندگی روزمره، یکی از جذاب‌ترین جلوه‌های فرهنگ افین است.

افین را می‌توان جایی دانست که یک محصول کشاورزی، به بخشی از هویت یک روستا تبدیل شده است؛ جایی که هر باغ زرشک، بخشی از داستان مردم آن را روایت می‌کند.