افین را اگر فقط با زرشک بشناسیم، بخشی از داستان آن را از دست داده‌ایم.

در میان باغ‌های سرخ، بناها و نشانه‌هایی از گذشته هنوز پابرجا هستند؛ مسجد جامع تاریخی، قلعه، آسیاب‌ها و بافت سنتی روستا هرکدام بخشی از تاریخ این منطقه را در خود جای داده‌اند.

اما جذابیت واقعی افین تنها در بناهای تاریخی نیست. زندگی مردم، کشاورزی، کار در باغ‌ها و ارتباط نزدیک اهالی با زمین و طبیعت، روح اصلی روستا را شکل می‌دهد.

اینجا گذشته و امروز در کنار هم زندگی می‌کنند؛ در یک سوی روستا می‌توان نشانه‌های معماری و تاریخ را دید و در سوی دیگر، باغ‌هایی را که هنوز با تلاش مردم بار می‌دهند.

شاید زیبایی افین همین باشد؛ روستایی که تاریخش را در موزه نگه نداشته، بلکه بخشی از آن هنوز در زندگی روزمره مردم جریان دارد.